پروتز متحرک دندان، روشی در دندانپزشکی است که برای جایگزینی دندان‌های از دست رفته به کار می‌رود. این پروتزها قابل جابجایی هستند و می‌توان آن‌ها را از دهان خارج کرد. پروتزهای متحرک، گزینه‌ای مناسب برای افرادی هستند که به دلایل مختلف امکان استفاده از ایمپلنت یا روکش دندان را ندارند.

انواع پروتز متحرک دندان

● پروتز پارسیل (چند دندان)

– این نوع پروتز برای جایگزینی چند دندان از دست رفته استفاده می‌شود.

– پروتز پارسیل به دندان‌های باقی‌مانده متصل می‌شود و از آن‌ها برای نگهداری استفاده می‌کند.

– این روش نسبت به ایمپلنت، هزینه کمتری دارد.

● پروتز کامل (کل فک)

– این نوع پروتز برای جایگزینی تمام دندان‌های یک فک استفاده می‌شود.

– پروتز کامل روی لثه قرار می‌گیرد و هیچ پیچ دندانی برای نگهداری آن وجود ندارد.

– این روش نسبت به ایمپلنت، ارزان‌تر است.

– احتمال لق شدن پروتز در هنگام صحبت کردن یا غذا خوردن وجود دارد.

● فلیپر (یک یا دو دندان)

– این نوع پروتز برای جایگزینی موقت 1 یا 2 دندان از دست رفته استفاده می‌شود.

– فلیپر بیشتر جنبه زیبایی دارد و برای استفاده طولانی مدت مناسب نیست.

– احتمال لق شدن و خارج شدن پروتز در هنگام صحبت کردن یا غذا خوردن وجود دارد.

مزایای پروتز متحرک دندان

• هزینه کمتر نسبت به ایمپلنت.

• عدم نیاز به جراحی.

• قابلیت جابجایی و تمیز کردن آسان.

معایب پروتز متحرک دندان

• احتمال لق شدن و جابجایی در هنگام صحبت کردن یا غذا خوردن.

• نیاز به تنظیم و تعویض دوره‌ای.

• احتمال ایجاد ناراحتی و تحریک لثه.

• تحلیل استخوان فک در بلند مدت.

مراقبت های بعد از پروتز متحرک دندان

• رعایت بهداشت دهان و دندان به طور منظم.

• تمیز کردن پروتز پس از هر وعده غذایی.

• خارج کردن پروتز در هنگام خواب.

• مراجعه به دندانپزشک برای بررسی‌های دوره‌ای و تنظیم پروتز.